Knotten van een (lei)linde

Als we besluiten om het huis uit te breiden met een serre, hebben we in ieder geval één probleem: de twintig meter hoge linde, oorspronkelijk waarschijnlijk een leilinde, moet of worden gekapt of worden gekortwiekt. We besluiten om het laatste te doen, ook al omdat we de boom eigenlijk niet willen missen.

De linde

De boom staat slechts vier meter van het huis en ik schat dat zij ongeveer even oud is als ons huis, namelijk 100 jaar. De serre die we willen realiseren wordt drie meter diep, met andere woorden we houden ongeveer een meter over om langs het huis te komen. Dat moet voldoende zijn. De omtrek van de boom is op twee meter hoogte tweeënhalve meter en de hoogte zal ongeveer twintig meter bedragen (zie foto). Te oordelen naar de boom, met haar forse zijtakken die alleen in de hoogte zijn gegroeid, zal zij oorspronkelijk een leilinde zijn geweest. Echter, vorige bewoners hebben deze boom niet als zodanig gesnoeid, vandaar dat zij voornamelijk in de hoogte is gegroeid. Ik vind de boom prachtig, maar ik heb in de afgelopen jaren gemerkt dat ik er ook heel druk mee ben geweest. In het voorjaar is alles prachtig, de lichtgroene bladeren die steeds groter en donkerder worden. Dan groeien de vruchtjes aan de boom en later vallen ze vervolgens weer af, waarbij vele kleine bladeren met de vruchtjes (kleine pitjes) onder de boom in de tuin moeten worden verwijderd. Ook vallen ze in de goot en om verstoppingen te vermijden, moet die dus ook worden gereinigd. Ondertussen scheidt de boom zoet, kleverig vocht af, dat veel muggen en andere insecten aantrekt. Bovendien wordt de gevel zwart van dit spul waardoor ramen, kozijnen en gootombouw gewoon vaker moeten worden schoongemaakt. Het blijkt dat het onverstandig is om een auto te parkeren in de buurt van de boom, want anders kun je sowieso vaker naar de wasserette. Geregeld moet de stam van de boom gesnoeid worden om alle uitlopers te verwijderen. Als dan tenslotte de winter intreedt, word ik verrast door de hoeveelheid bladeren die deze boom heeft geproduceerd. De hele winter ben ik bezig om deze bladeren te verwijderen (via de groene container). Bovendien kan ik voor de tweede (en misschien wel derde) keer de goten schoonmaken. Dan heb ik eindelijk een rustpauze tot diep in de lente. Alhoewel ik het jammer vind van de boom, kun je je wellicht voorstellen dat ik niet echt ongelukkig ben met ons plan om de boom te snoeien.

Het snoeien

We willen de boom snoeien tot ongeveer vier meter hoogte. We hebben de gemeente ingelicht over ons plan, om zo een vergunning te verkrijgen, maar men verzekert ons dat geen vergunning nodig is om te snoeien. ´Ook niet voor een twintig meter hoge linde´, vraag ik. Nee, ook niet voor zo´n hoge boom. OK, dan zoeken we nu een geschikt snoeibedrijf. Via internet vinden we twee bedrijven. De eerste komt, ziet en vertrekt weer. De boom is te hoog en hij heeft een hoogwerker nodig. De kosten worden daardoor flink hoger. Wij besluiten af te zien van dit bedrijf en de volgende komt in zicht. Deze onderneming ziet geen problemen. Het contract (inclusief verzekering) wordt getekend en op een zaterdag komt hij met twee jongelieden, wat touw en een kettingzaag de boom knotten. Deze man is vliegensvlug en binnen no time, terwijl hij boven in de boom ook nog af en toe een sigaret rolt en opsteekt, heeft hij de in de top al veel takken gesnoeid, die zorgvuldig met touwen naar beneden worden gelaten en worden verwijderd door de jongelui. Intussen arriveert een gigantische hakselaar met een grote wagen erachter die de grote takken kneust en de snippers oplaadt. Ik kan zien dat dit geen beginnelingen zijn. Fantastisch. ´s Middags om een uur of drie is alles geklaard. Alle takken zijn weg en de dikke takken worden aan stukken gezaagd, die op hun beurt weer worden opgehaald door kennissen van ons om te dienen als brandhout. Dan ziet de boom er een beetje triest uit. Zie foto hierboven.
Een plaatselijke boomchirurg heeft ons gewaarschuwd dat de boom dit niet zou overleven, terwijl het snoeibedrijf beweert dat de kans klein is dat de boom sterft. Op het laatste hebben we maar gegokt.
Trouwens, in de week nadat het snoeien heeft plaatsgevonden, komt iemand van de gemeente aan de deur en vraagt of wij bezig zijn de boom te kappen. ´Kappen?´zegt mijn vrouw, ´als je goed kijkt hebben we haar gesnoeid en daarvoor is geen vergunning nodig´. Hij begrijpt het, maar kennelijk is hij getipt door iemand uit ons dorp. Goede zaak, maar helaas voor de aangever, dit is toegestaan.

Na twee jaar

Nu, na twee jaar ziet de boom er erg gezond uit. Ik heb hem al een keer gesnoeid en zoals je ziet op de foto zal ik haar binnenkort, wanneer de bladeren gevallen zijn, weer moeten snoeien. Nu snoei ik haar als een leilinde met twee nog groeiende zijtakken, die ik overigens wel kort houd.
Je ziet dat een oude grote boom, zoals onze leilinde ´gemakkelijk´ te snoeien is zonder dat de boom sterft. Een linde stopt met de sapstroom wanneer zij wordt gesnoeid. Dat zal niet voor elke boomsoort gelden (bijvoorbeeld een berk want hier blijft het vocht maar stromen). Ik ben er heel gelukkig mee en ik weet zeker de boom ook, want zij is toch liever een leilinde dan een linde.